Dzieci tego samego Boga

Motto:

Dorastają znienacka przez miłość, i potem tak nagle dorośli

Trzymając się za ręce wędrują w wielkim tłumie -

(serca schwytane jak ptaki, profile wzrastają w półmrok).

Wiem, że w ich sercach bije tętno całej ludzkości.

Trzymając się za ręce usiedli cicho nad brzegiem.

Pień drzewa i ziemia w księżycu: niedoszeptany tli trójkąt.

Mgły nie dźwignęły się jeszcze. Serca dzieci wyrastają nad rzekę.

Czy zawsze tak będzie - pytam - gdy wstaną stąd i pójdą?

Albo też jeszcze inaczej: kielich światła nachylony wśród roślin

Odsłania w każdej z nich jakieś przedtem nie znane dno,

Tego, co w was się zaczęło, czy potraficie nie popsuć,

Czy będziecie zawsze oddzielać dobro od zła?

Karol Wojtyła: „Dzieci” z cyklu „Profile Cyrenejczyka”

I. Zastanawia się „Matka modlitewna”

Motto: On niesie radość dla niepłodnej matki,

miłe w domu jej rozmnażając dziatki (z Ps 112)

Jak przetłumaczyć

krzyk osieroconego

łona

po Synu jednym

Jedynym -

na wielokrotność

wymodlonych dzieci

dla tych

co nie rodziły?

01.06.2014

II. Ale i też poniewierane przez życie dziecko:

ODPĘPNIENIE lub Błogosławiony stan inaczej

Przeklęty dzień,

kiedy toto otworzyło ślepia...

Mimo spontanicznego przebaczenia

nadal w podświadomości

słowa frustratki -

Niby czyja wina

kiedy poczynała?

Choć powinna była

za cenę złotego Tissota

kazać ciepnąć do miski

krwawą kulę -

I jedynie zaciśnięte piąstki

odepchnęłyby od siebie

żółć ścieku

5.10.2014

III. Oraz ta, która wciąż śpiewa ten „Niby przedostatni tren Jana Kochanowskiego”:

Wytrzeszcz bez źrenic u lalczynych bobasów

przemarznięte pluszaki do poduszek się tulą

tam gdzie wodna para zamieniła duszę

na dziecka oddech - - -

Tu wciąż pachnie anyżkiem i radosnym rumiankiem

10.11.2014

IV. A w swój „Dzień Dziecka” pyta się zmaltretowane Mała:

"Śmierć

Dlaczego,

Uderzyłeś mnie, ojcze? W czym przed tobą zawiniłam?" (O. Marek Mularczyk, OMI: "Z drogi krzyżowej skrzywdzonej przez ojca dziewczynki")

...rzemienny pas

zostawia pręgi

na chudych ramionkach

nóżkach patykowanych -

- - - - - - - - - - - - - - - -

zdrętwiały i stwardniały

zapadnięte pośladki kościste plecy

Za nic nie ubiorę

tej czerwonej sukienki

w białe groszki -

bez rękawków

Wstydzę się sińców...

1.06.2015

V. Albo „Jemioła”

U bramy jego pałacu leżał żebrak... (Łk 16,20)

Ile razy gała

z matmy lub na cmentarzu

wagary - klekotanie

Rośnie społeczny pasożyt

Bezlitosna wyobraźnia

pchała pod nos

garnuszek zimnej zalewajki

i mnie

na schodach rezydencji

urządzonej siostry

- - - - - - - - - - - - - - - - - -

Proszalna potrawa

musowo posolona

dziadowską łzą

05.07.2015

VI. Były też chwile pogodne:

Motto: Jeżeli się nie odmienicie i nie staniecie jako te dzieci, to nie wejdziecie do Królestwa Niebieskiego (Mt 18,3)

Pachnie roztartym żółtkiem

wetknięty w babciny siwak

rozkwitły dereń

Wokół kilimu krąży

złotawy mól który przed chwilą

opuścił matczyną larwę

Zezuje szybka lazurem

od ziemi chłodem zaciąga

popycha dziecko oddechem -

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

mydlaną bańkę

27.03.2017

VII. I jako podsumowanie:

Po Dniu Dziecka. Buka

Pokochałam Bukę -

jest bardzo rzeczowa

Jak zjawa cichutka

zażywa księżycowych kąpieli

Wyje

kiedy ciemno

- - - - - - - - - - - -

Boi się biedactwo

2.06.2017