Dzień dobry*

*Zainspirował mnie sonet Adama Mickiewicza pt. „Dzień dobry”

nie śmiem cię obudzić sympatio

ciało masz wdzięczne i boską twarz

przechadzasz się naga po niebie

twoja skóra rozpala zmysły

przypominasz kunsztowne dzieło Boga

rozgrzewasz jak Słońce wśród srebrnych obłoków

piękną podziwiam niczym słoneczny poranek

nagle światłość ukazała twe anielskie źrenice

rzekłem dzień dobry gdy otworzyłaś oczy

ognista kula zerknęła ciekawa przez okno

pragnęła zobaczyć twe kształty w świetle Jutrzenki

dzień dobry powiedziałem tuląc się do twego boku

odebrałaś śmiałość i jednocześnie zaniepokoiłaś

żadne słowo na powitanie nie opuściło ust

wdzięki które były niczym słodycz dnia zakryłaś

nie chciałaś ucałować ręki każąc mi smutnemu odejść