Dziewica

Wzrok zwiesiła na ołtarzu

Znów opadła na kolana

Pogrążona w łez wachlarzu

Chyba klęczy tak od rana

Piękna młoda bardzo drobna

Widzi w ludziach dużo więcej

Błyskiem niebieskiego oka

Naprawiłaby mordercę

Twarz niewinną ma jak dziecko

Pewnie mocno wierzy w Boga

Czy modlitwa jest ucieczką

Od jej najgorszego wroga?

Ma na sobie jasną suknię

Oczy wnet ma jeszcze bielsze

Może okazuje skruchę

Naprawiając swoje wnętrze?

Może serce jej rozpiera

Wiara nie do pokonania

Czy też w duszy ją uwiera

Lekki grzeszek zaniedbania

Bardzo młodą jest kobietą

Lat dwadzieścia ma- nie więcej

Może radzi sobie z biedą

Gdy się modli najgoręcej?

Ciasno dłonie ma splecione

Jakby chciała wszystkim świętym

Oddać hołd niskim pokłonem

Sprawić aby świat był piękny

Może życie ją skrzywdziło?

Może nie ma w nim miłości?

Resztę szczęścia poroniło

Wydarzenie z jej przeszłości

Pochłonęła ją zaduma

Jakby miało nie być jutra

Woli modlić się o zdrowie

Niż o suknię tudzież futra

Może źle ją odebrałam?

Może dobrze jej się wiedzie?

Może chciała podziękować

Że ma zaszczyt życia w wierzę?

Delikatna jak stokrotka

Ma dziewicy biel i czystość

Idealna do zbawienia

Choć do śmierci jej nie blisko