Nie wiem, czy widzę dobrze, ale po przeczytaniu tego utworu mam przed oczami obraz jesiennego sadu, który nabrzmialy od nadmiaru soczystych, buro-czerwonych jabłek , zrzuca je na ziemię, w swojej łasce dzieląc się owocowym dobrodziejstwem ze zwierzętami, dla których przed nadchodzącą zimą jest to dobry pokarm, o który później będzie ciężko.
Cudownie obudziłeś moją wyobraźnię.
Moja ocena: 5
Anonim01.09.2017
Dziękuję za miłe słowo :-) Cieszę się, że ten utwór stanowi dla Ciebie okazję do poruszenia swojej wyobraźni, bo tako już z wierszami powinno być...pozdrawiam ! :-)
Komentarze (2)
Cudownie obudziłeś moją wyobraźnię.
Moja ocena: 5
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania