Dziś powinna zginąć.
Dziś powinna zginąć ostatnia cząstka dziecka.
Lecz ja nie jestem gotowa by marzyć, przestać.
I bez powrotnie porzucić ten świat.
Pełen bajek, kolorów i beztroskich chwil.
I gdyby dało się cofnąć o parę godzin czas.
Przeżyłabym od nowa mój ostatni już nieodpowiedzialny dzień.
Znów gubiłabym rzeczy, słowa i chwile.
Byłabym sobą, choć zginąć bym miała jak motyle.
Kiedy słońce za górą chowa się.
I z ziemią się łączy w oceanie łez.
A dziś to wszystko się kończy.
Bo czas nieubłaganie do przodu mknie.
Więc jedyne co mi zostaje.
To życie godnie przeżyć cię
Komentarze (6)
Ładny wiersz, ale pisałaś lepsze. 4.
Wiem. I dzięki
Do mnie przemawia. Czas jest nie ubłagany i mknie do przodu jak szalony. Nie można go zawrócić aby powtórzyć szczęśliwe chwile lub cofnąć nieszczęście. 5
Dzięki wielkie
Popieram, wiersz bardzo "prawdziwy".
Ohhh...co ja bym dała, żeby wrócić do czasów dzieciństwa :D
Chyba wszyscy chcą tam wrócić.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania