Edit " Tata"
W rozświetlonym niebie, wśród gwiazd Nowego Roku,
Me serce rozdarte, nie ma Cię, jestem w mroku...
Płakałam, tęskniąc i cierpiąc srodze,
nie ma już Cię, Tatku, na mojej drodze...
Nie błyszczy Twa gwiazda, nie oświetla mi drogi...
Czuję się jak ślepiec, nie widząc dalszej drogi.
Nie mam siły iść do przodu dalej,
w głowie pustka wielka, nie czuję radości i serce mi pęka...
Odeszłeś za szybko, niespodziewanie,
i w moim sercu ta pustka zostanie...
Gdzie szukać, tato, bólu ukojenia?
Czy znajdę go w naszych wspólnych wspomnieniach?
Czy ulgę przyniesie modlitwa?
Czy płomień świeczki na Twoim grobie?
Czy czas zagoi częściowo te rany?
Czy cierpisz jeszcze, Tatku kochany?
Czy śpisz spokojny, bez bólu i troski,
czy Ty tam, tatku, masz jeszcze troski?
Spoczywaj w pokoju, Tatku ukochany,
w moim sercu na zawsze schowany...
Komentarze (7)
Przepraszam jeśli chodzi o tatę współczuję...
Ale na tym Portalu wiedźma jestem tylko ja..
Dziękuję .
Nie zamierzałam, bynajmniej, robić Ci konkurencji. w byciu wiedźmą .
To nie rob:)
Nie będę ;)
Wiedźma 🤭😅😉👍
Smutny, poruszający i tkliwy wiersz. Pozdrawiam i pozostawiam ocenę 5.
Dziękuję. Napisany jednym tchem , bez zastanowienia.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania