Egoizm!
Mgła unosząca się nad zieloną polaną. Ja z daleka wypatruje szczęścia, które może znajdować się obok mnie. Niestety nie potrafię odnaleźć tajnego hasła na nie. Na polanie pojawia się młoda sarna, która się zgubiła. Podobnie jak ja, istota która nie potrafi wyjść z pętli smutku, żalu, goryczy. Sarna została zaatakowana przez dorosłego dzika.
- To człowiek! - Wykrzykuję!
Człowiek jest jak ten dzik, pragnący szczęścia kosztem innych. Nie panujący nad smakiem zwycięstwa, jego serce jest przepełnione goryczą. Nikt nie pomoże tej sarnie, każdy boi się o siebie.Chociaż przygląda się temu zdarzeniu grupa wilkołaków. Jak u ludzi, przezwycięża u nas egoizm! Nie potrafimy z tym walczyć, niektórzy chcą ale w pełni nigdy tej walki nie wygrają. Sarna nie przeżyła, tak jak samotni ludzie przepełnieni smutkiem, żalem do świata. Pomagajmy sobie, nie bądźmy jak wilkołaki! Próbujmy, walczmy...
Komentarze (8)
Wszystko gra ale trochę mi czegoś brakowało. 4:)
W dłuzszej wersji byłoby lepsze, ale... Po co :) jest dobrze ;)
Zacne :) Daje 5
Chyba wiem, co mi nie do końca odpowiadało - wszystko wyjaśniłaś. Szkoda, bo ten tekst mógłby dać wiele do myślenia, mógłby być inaczej zinterpretowany przez poszczególne osoby, a tak...
Przekaz jest, ale wykonanie chyba średnie
Czegoś tam faktycznie brakuje. Można się tutaj doszukać i egoizmu i tego, że niektórzy nie potrafią odnaleźć się w grupie i tego, że słabszy przegrywa, silniejszy zwykle wykorzystuje swoją przewagę, aby pastwić się nad innymi zamiast im pomagać. I...bez względu, czy stało tam stado wilkołaków, czy wilków - dlaczego obserwatorka przed nimi nie spieprzała, gdzie pieprz rośnie?!
Mi też czegoś zabrakło... Wykonanie też średnie... Mimo to przekaz jest ;) Nie obraź się, ale daję mocną czwóreczkę! XD
To co przekazałaś tym tekstem jest szczere i prawdziwe. Podobało mi się tylko no właśnie czegoś brakło. 4, ale mocna;)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania