Eklezjastka Ulla Hahn [*1946]
Minął czas gestów szerokich a czułych
zmęczone ramiona które przytulały
na przywitania i na pożegnania
czas gestów minął szerokich a czułych
Odszedł czas trunków słodkich musujących
niebo zatkane. Bo kto pije po mnie
temu ołowiem krew gęsta się sączy
czas trunków odszedł słodkich musujących
Przeszedł czas szpilek cienkich obcasików
zwapniał twarzy marmur. Na czole żyły
obrzmiałe nad nimi trawa w siano zamieniona
czas szpilek przeszedł cienkich obcasików
Komentarze (6)
Czyli wszystko przeminie, zostanie tylko zatkane niebo, bo niebo otwarte nie dla wszystkich? Befana, wiersz zaciekawia, ale nie zrozumiałam przesłania do końca, sorry ?
Tu jest oryginał, Kobiecinko Droga:
http://deutschsprachigedichtung.blogspot.com/2008/04/ulla-hahn-vorbei.html
Ponieważ sama utożsamiłam się z Autorką tak jak z własną duszą, więc przetłumaczywszy Ją po swojemu, zapisałam niniejszym powyżej :-)
Serdecznie bardzo :-)
Aha, trochę mi się rozjaśniło po przeczytaniu oryginału, dzięki ?
To dobrze :)
Serdecznie :)
A nawet bardzo dobrze, Kobiecinko Droga, też serdecznie ?
Szpilka :-) :-) :-)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania