Eksplozja telewizora trzy razy (lub mieszczańska tragedia z końca XX wieku)

>>> Pierwsza eksplozja>>>

>

Telewizor adorowany na ołtarzu odkurzacza

stopniach wtajemniczenia

sztywnej politury stołu fornirów lustrzanych

w których błysnęły jesienne liście

naszych twarzy

telewizor wybrzuszony

wyszczotkowany kurzym pierzem

ożywiany i karmiony tchnieniem pokoju

obojętny na natrętnie powtarzane dźwięki

syczał anielskim

spokojem

w labiryncie kątów krzywych mieszkania

styropianowych podkładek pod urodziny nieforemnej cioci

beczułkowatych wspomnień

opowieści wujka

z czasów świetności naszej babci

obojętny i cierpiący telewizor w potrzasku

coraz to nowych promocji

swojego podejrzanego przyrastania

skurczył się ( tak że go nie widzieli) i eksplodował

>>> Druga eksplozja>>>

>>

Ciocia pożyczyła żelazko sąsiadce b

lok o 15 klatkach schodowych 6 windach

z których jedna zablokowała się pomiędzy piętrami

3 różnych dozorcach

blok zadrżał

ciocia miała 2 żelazka

z których jednego nie żałowała nigdy

i przychodziły do niej sąsiadki

wujek powrócił znad rzeki

nie złowił niczego ciekawego

oprócz dwóch leszczy ale jeszcze małych

wujek pijał piwo ciocia płakała

żelazko

stało w kuchni

ciocia ilustrowała starzyznę kanapy i obrusów ornamentem zdrowego rozsądku i obfitością

wujek w błękitnym akwarium

po raz pierwszy szczęśliwy

ciocia miała dość dużo czasu

dla siebie wujek cieniem na ścianie

>> Trzecia eksplozja>>>

>>>

wujek podniósł się z ciężkiego krzesła

ciocia płakała szpilkami łez

dzień nieużywany jeszcze chwiał się głębokim rytmem/ wujek/

żyrandol wbijał się stemplem nieubłaganym w martwe pożycie

/ puszki wołowiny

dzwoniły nadzieją wybawienia /

zakupione na wycieczce podobizny UWIELBIANEGO

zamiast ścian / nawet drzwi się wypaczyły pod wpływem rdzawych saprofitów / ciocia encyklopedia / wujek pytał ciocię / pochyleni rozwiązywali wciąż ten sam dylemat + rozstroje poszczególnych sekwencji wujka / ciocia wypełniała pokój/

zawiasy/ wujek nie odpowiadał ponieważ pakował i zamykał/ jutro lub pojutrze/

Żyrandol= Kwiat Ludożerca

-------------------------------------------------------------------------------------------------

Topografia historyczna:

Tekst napisany w owym czasie, kiedy telewizory kineskopowe powoli odchodziły do muzeów techniki i nauki (m.in. do Narodowego Muzeum Techniki w Warszawie). Telewizor stał w jakimś ważnym zakątku życia każdej rodziny, niedzielne obiady przemijały jak deszczowe dni w listopadzie, na stole rozgrzane i lekko parujące żelazko, wujek wracał do domu z wędką, potem jednak dokądś wychodził... Szukał pretekstu, żeby jak najczęściej być poza domem...

Encyklopedię PWN w 5 tomach kupili tuż po ślubie; ciocia rozwiązywała codziennie krzyżówki, dlatego potrafiła odpowiedzieć na wiele pytań... Ale oni nie rozmawiali ze sobą dłużej niż 10 minut dziennie...

Na półce stała gipsowa figurka jakiegoś zapomnianego idola sprzed lat, którą przywieźli z wycieczki nad morze...

Kiedyś w lipcowe i sierpniowe niedziele jeździli nad Świder lub jesienią z przyjaciółmi na grzyby... Byli szczęśliwi na tyle, na ile można sądzić... cokolwiek sądzić....