EKSTAZA

Zabiorę cię w podróż do miejsc, z których pewnie

nie będziesz już chciała powrócić.

Poczujesz się lekko, poczujesz się zwiewnie -

już nigdy się nie dasz ocucić.

Zabiorę cię w podróż do miejsc tak dalekich,

że nie ma ich w żadnym atlasie,

zanurzę w ekstazie, jak w łzach jakiejś rzeki,

zatrzymam w przestrzeni i czasie.

Nie będziesz już mogła zaczerpnąć oddechu,

bo ja będę twoim powietrzem,

nie zdołasz odróżnić już płaczu od śmiechu,

a ja będę słyszał : chcę jeszcze !

Ból zmienię ci w rozkosz, a rozkosz w cierpienie,

twój wzrok będzie mym drogowskazem

i błagać mnie będziesz o ostatnie tchnienie

lecz nie. Jeszcze nie. Nie tym razem.

Tak trwać ci pozwolę, tak trwać będę kazał

zamkniętej w przestrzeni bajecznej.

To przecież jest także i moja ekstaza,

by z tobą w symbiozie być wiecznej.