Elvis w pełni

Boże miesiącu, kochany xiężycu,

Znamię tajemne noszący na licu!

Czary istnieją, kiedy jesteś cały,

Tak jak i szklanne, xiężycowe skały.

Xiężycu zmiennokształtny, Ty, miesiącu!

Podajesz pole rogatemu słońcu,

Nie chcąc pokoju na niebie popsować;

Wiesz to, że głupszym trzeba ustępować...

Ale tej nocy... urosłeś ogromnie

Na serze, który zostawiamy kornie

W oknie dla Ciebie. Pocałunkiem z cyny

Obdarz Twe sługi – córki oraz syny.

Zanim Cię zaczną znów pożerać smoki,

Kiedy w Podziemia pokierujesz kroki,

Zszedłszy z nieb łanów. Gdy brzuchy napełnią,

Zasną. Dopiero obudzą się z pełnią...

Daj mądrość swoją pająkom domowym,

Żeby fortunne prowadziły łowy;

Daj srebro stykom, co w głowie zawarte,

I parę asów do zabawy z czartem...

Na koniec uświęć wodę w tej miednicy

Dla xiężycowej, bladej czarownicy...

Przyjrzyj się, wielki magu, w czystej wodzie,

Piękny jak Elvis w pełni, swej urodzie!