Epitafium

Takie karty dał mi los

i nagrobek za pół ceny,

teraz trzyma w ręku trzos,

a ja znikam z marnej sceny.

Gdzie nadzieja obiecana,

bólem brodzi moja rana,

wciąż głęboka, niezgojona,

kiedyś była ukochana.

Byłem Twój wbrew naznaczony,

wielokrotnie zniewolony,

czasem wolny i szczęśliwy,

ale los niesprawiedliwy.