Epitafium naszej pamięci

Dziś odważyłam się spojrzeć przez bramę

Kroczek za kroczkiem już cztery godziny

Chciałabym chcieć całe życie pamiętać,

Kto mnie obudził wśród mdłych ciał lawiny

W popiele na płomień ciszy mnie nie stać

Mgły posyłają mi tępe spojrzenia

Milszy im był rok poza kręgiem krzyku

Chochoł wrył w marmur wątłe pocieszenia

W nieznanym ukrwionym mózgom języku

W granicie szukam oczu skutych lodem

Chciałabym stopić je bajek swych głodem

Kości marudzą na mięso za bramą