Egzystencja
Coraz bardziej obco, w moim własnym świecie
I już nawet wiosną szare wzrasta kwiecie
Mnie już tylko ciemność czule obejmuje
Niby pieszczotliwa, jednak w serce kłuje
I choć cierniem rani, choć oplata krwawo
jedyna rozumie – zrozumiała dawno
Też osamotniona w ludzkim życia pędzie
Jedyna w refleksji – niepojęta będzie
Ci co ją poznali chcą też wnet odtrącić
Jednak nie tak prosto prawdę życia zmącić
W chwili gdy świadomość człowieka dopadnie
Poczucie absurdu po cichu się wkradnie
Nie ma już odwrotu, bo niewyjaśnione
są niektóre sprawy, niby jak wyśnione
Ciężko znaleźć sens, lecz szukać nieustannie
To jedyna droga, i już tylko łkanie
słychać gdzieś w oddali, czasem śmiech szaleńca
wspinaczka wycieńcza upadłego młodzieńca
Czy jest jeszcze szansa na wielki exodus
z twierdzy niepoznania? In rebus est modus
Komentarze (7)
Nie znam się na wierszach, ale jest dla mnie jasne, że Ty się znasz i zdecydowanie wiesz co robić :) Twój tekst bardzo mi się podobał, ale chętnie dowiedziałbym się znaczenia łacińskich zwrotów jeśli można :) Daję 5
Dzięki wielkie :) Szczerze mówiąc co do wierszy, to dopiero zaczynam;)
est modus in rebus -z łaciny: w rzeczach jest miara; są granice, których nie należy przekraczać
existentia terribilis - przerażająca egzystencja
A mi się nie podoba wplatanie łaciny w taki czy inny sposób do wiersza. Tytuł jak najbardziej okej, choć nie wiem czym się różni "existentia terribilis" od "przerażająca egzystencja" poza tym, że łacina nadaje więcej mądrości (co głównie wypływa z faktu, że czytający nie rozumie tego języka), rozumiem również użycie słowa exodus jako wyrazu obcojęzycznego, zapożyczenie, ale generalnie mam wrażenie, że mieszanie łaciny z językiem polskim nie miało na celu nic poza dążeniem do przerostu formy nad treścią.
Co do samego wiersza - rymy ładne, ilość sylab zgoda (co się chwali), na tyle też na ile zrozumiałem "co poeta miał na myśli", zgadzam się z przesłaniem. 4/5
Może i bym się zgodził co do tytułu, ale niestety nie mogłem znaleźć takiego który wyrażałby sens utworu, przesłanie i jednocześnie jakoś brzmiał, aczkolwiek może rzeczywiście nad tytułem powinienem jeszcze raz pomyśleć :) Bo jak dla mnie "przerażająca egzystencja" nie brzmi jakoś twórczo :)
A co do "in rebus est modus" - chciałem zwieńczyć wiersz jakąś mądrą sentencją która w pewien sposób mogłaby nawiązywać do niego i podsumowywać. A jedyne słowo które w głowie rymowało mi się z "exodus" to właśnie modus - i normalnie pewnie kombinowałbym żeby jakoś zmienić jakoś słowo exodus gdyby nie to, że przypomniał mi się właśnie ten horacjański cytat "est modus in rebus" - i stwierdziłem że wyraża on zarówno sens jak i po prostu tam pasuje :)
Rzeczywiście wiersz bardzo dobrze napisany, chociaż no nie wiem... mnie jakoś nie poruszył. Nie zachwycił mnie pomimo wszystko, jednak wstrzymam się od oceny, jako iż za wykonanie dałabym 5, lecz za stopień zainteresowania 3. Nie będę ich łączyć, bo to nie będzie adekwatne do rzeczywistości. Powodzenia z dalszymi pracami :)
Piękny wiersz . Ciekawa jestem interpretacji autora. Jak dla mnie głęboki :)
Fajne :-) 5 zostawiam :-)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania