Fałszywe prawdy
Dzieło przypadku zrodzone z pyłu gwiazd
Powstał człowiek i spojrzał w dal
W umyśle zrodził się ten dylemat
Dręczące pytania: Skąd, dokąd, jak?
Zanim powstały święte księgi i pieśni
Nasi przodkowie przy ognisku zasiedli
W płomieniach migotał świat niepojęty
Słowo zaczęło historie kreślić
Chaotyczny świat ułożyć w ład
Doczesnego życia pozostawić ślad
Nie ma zgody na pustkę po śmierci
Uzyskasz odpowiedzi w mojej opowieści
Człowiek od zarania tworzy historie
Nie mogąc się pogodzić z tym co nieuchronne
W ludzkich umysłach rodzą się bogowie
Oddanie odpowiedzialności zawsze jest prostsze
Może to strach a może nadzieja
Znaleźć ukojenie w łasce nieistnienia
Przez mgłę i czas pośród ludzkich mas
Ciężko jest trwać pośród fałszywych prawd
Komentarze (6)
Według mnie poetycko ubrana trafna refleksja.
Przyczyną dla opisanych poszukiwań jest instynkt przetrwania, który nie pozwala być obojętnym na widok śmierci pobratymca. Uswiadamia kres wszystkich a nieuchronność i ostateczność przeraża. Paradoksalnie wydunana wieczność jest równie, a może jeszcze bardziej przerazająca.
⭐⭐⭐⭐⭐⭐
Każdy jest kowalem swojego losu. Jak sobie za życia POŚCIELESZ, tak się w wieczności WYŚPISZ. Każdy będzie sądzony ze swych słów. Nieuchronność losu to następstwo pokoleń, bez żadnych podtekstów i biadoleń . Dąb wyrasta w potężne drzewo z żołędzia, po to aby gdy dorośnie sam zrzucił z gałęzi te żołędzie . Częściowo jak pokarm dla ryjących wokół dzików, aby zagrzebały je jako nasienie dla przyszłych pokoleń.
To jest życie doczesne każdego drzewa. Człowiek obdarzony Duszą ma wizje Nieba i taka jest między nimi różnica. Jeżeli ateista odrzuca istnienie Boga , to tak skończy jak żołądź wychodzący z odbytu dzika. Bo to idylla taka , że człowiek jest pokarmem dla robaka.
Świetna metafora.
Ateista dotąd fika,
aż nie skończy w d*pie dzika😂😂😂😂
z duszą tyż rovak go rozłoży, ale tego z wiedzą to najdokładniej bakterie. Nawet gdy naolejony, a nawet szybciej
Rytm wydaje mi się kuleć. Łatwiej jest zapisać stos wyrazów na krzyż i nie martwić się o rytm w przekręconej idei nowoczesnej poezji. Nikt już nie pisze z rytmem, także nie zniechęcam - zachęcam.
Rytm jest, jeżeli w odpowiednim momencie postawisz pauzę
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania