Fałszywość ludzka

I choćbyś nie wiadomo ile razy

Płakał, krzyczał wniebogłosy.

W duszy chował wszystkie skazy.

I głosem delikatnym jak kropelki rosy

Prosił o pomoc, samotnie siedząc w domu

Wiedz, że nie zaufasz teraz nikomu...

Ludzie. Ach co to za stworzenia ?

Szydercze twarze biegnące po ulicach.

Nikt nigdy nie powie ,,Do widzenia"

I uciekają bez słowa, ukazując swe drugie oblicza.

Nie liczą się problemy innych,

Oni zawsze są tacy niewinni.

Ale gdy oni pomocy potrzebują,

Zapominają o przeszłości.

Wręcz na nas naskakują

Że potrzebują odrobinę miłości.

I tak w kółko, bez opamiętania.

Bo człowiek to synonim DRANIA

Komentarze (5)

Lotta 15.02.2016

Niestety, prawda...

Rasia 15.02.2016

Witamy na opowi :) Wypiszę Ci parę błędów, żeby było łatwiej wyciągać Ci wnioski i poprawiać.
"Wiec, że nie zaufasz teraz nikomu..." - wiedz*
"Ludzie . Ah co to za stworzenia ?" - przed znakami interpunkcyjnymi nie dajemy spacji + Ach* i przecinek po tym słowie
Wiersz może nie porywa, no i troszkę zdarzyło Ci się tutaj potknięć, ale sama tematyka jest ciekawa, poruszasz ważne kwestie, więc za to duży plus. Och, weszłam na Twój profil, a Ty taka młodziutka jeszcze, wiele masz jeszcze czasu na naukę :) Życzę Ci dużo sukcesów i pozdrawiam cieplutko, a za ten wiersz zostawiam 4 :)

ωαяιαткα 16.02.2016

dziękuję za opinie. Błędy poprawione :)

Anonim 15.02.2016

Dobry kawałek ! Lubię teksty opisujące naszą rzeczywistość, a jeśli zawierają jeszcze dodatkowo jakieś przesłanie, to tym bardziej. Ode mnie 5 ! Po cichu liczę na więcej ;-)

little girl 15.02.2016

Przyznam, że wiersz przypadł mi do gustu. Mimo iż to smutne, takie są realia dzisiejszych ludzi. Błędy odrobinę przeszkadzają, więc mocne 4 :)

Fałszywość ludzka

Komentarze (5)

Napisz komentarz