Fin de partie

nie czas żałować róż gdy płoną lasy

matczynym gestem przegub złap

wsadź mi w dłoń mizerykordię

dźgnij mnie w serce (coup de grâce)

lub ruchem mniej zdecydowanym

pchnij mi w kieszeń "fin de partie"

opustoszałym daj mi odejść

w najkrótszą noc - dwudziesty czwarty

bym szedł przez życie w prąd miłości

po latach studiów i nauki

jak Faust zapragnął namiętności

w miejsce jak najtańszej ruhli