Fraszka za przeproszeniem

A ja, proszę państwa,

tak, za przeproszeniem,

powiem, że mam w dupie

chcenie i nie chcenie.

Kiedy kamień słowa

na język nawinę,

to zostawiam znamię

albo jaki siniec.

Jeśli was to drażni,

spokój wam zakłóca,

Państwo mogą także

w moją stronę rzucać.

Toż to nie salony,

po cóż konwenanse?

Proszę, bez pardonu,

dajcie sobie szansę.