Frugoland

cicho - cichość. a ty milczysz

jak ten wiersz, zakopany

w leśnym grobie - wyrwałeś

go z pogniecionego pamiętnika

bo w nim słowa zamieniły się w sztorm

i zalały spokój. zastygam

gdy nieustannie spoglądasz

na zamgloną jesień

i mówisz: to nic,

że się kurczy, trzymaj w garści świat,

zaklęcia i śpiewające ptaki,

zawsze wracają na wiosnę

ożywiona wchodzę w ten pejzaż

i czuję się jak kamień uwięziony

w ciepłym gnieździe, a może w kokonie?

– nie wiem

chciałbym wydrapać dziurę i fruuu,

albowiem diabelnie brak mu litości