slowdown

zawsze można wycyklinować pięty

najechać okno ciągliwością wiatru

spod zamknięcia powiek zaczerpnąć wolności

upchać się do zmyślarki odwariować papierówki

ogłowić wierzby płaczące z betoniarek

w spokoiku zakolczykować muchy

nawet wyrójkę piegów świętojańskich

natrętnie spryskanej siostry Teresy

byle z rana sponiewierał śpiew ptaków

i najdłużej leżakowany pot