gdy apetyt na życie gaśnie

inspiracja monologiem z musicalu "Apetyt na czereśnie"

znikam

znikam na jakiś czas

pożegnam jednych innych zostawię

na stałe

nie zawsze mam tak że wychodzę na dłużej

cieszcie się przyjaciele

odchodzę

rozrywam chaos na strzępy

zamykam w kufrze rozmowy splątane

szepty zawiłe

pijmy więc zdrowie dam i waletów panowie

za nasze i wasze odnowy

za ideały na dnie kieliszka

za owacje z bliska i byle dalej

od lustra za twarze

czterdziestoparoletnie na karku

wychodzę tak staro zapewne

w połowie najlepszej zabawy

bez żalu

bo

umrzeć jest trudno gdy

pije jeszcze but stary

w pewnym sensie już za ciasny od wiosny