Ode mnie pięć i podziw dla techniki metaforycznego malowania uczuć.
Twoje wiersze zawsze mi się kojarzą ze śmiercią. Sama tę ' funeralność ' w nie wbijam, czy może jednak motyw ostatecznej rozłąki, samotności wpisujesz Ty. Jeśli się mijam z celem odautorskim, wybacz.
Tytuł - czasownik nie powinien, ale z treścią miniatury każe mi kojarzyć się z osobą, która już nie może obchodzić imienin. Peel sobie wyobraża, gdzie jest i co robi Ona.
Sen (wieczny), wspomnienia z dzieciństwa (łupinki kasztanów), później miękki niepokój (szeleszczące nietoperze w rynnach - ożywiony deszcz), ożywione kręgi fal podchodzące pod dzioby (inne już postrzeganie świata).
Ona, biały piasek na śpiącym dnie - bez słonecznych poranków (nieobecny dla niej trzask - oślepienie słońcem po obudzeniu), pięść - bo niezgoda na na to miejsce i wreszcie bezużyteczny krzemień, z którego nie da się wykrzesać iskierki życia w tej toni obojętnej już.
Tak mi się przeczytało.
Wiersz dotknął moich strun.
Pozdrawiam.
stachuwichura, prawdopodobieństwo potrafi rozwiać wiele hipotez i pytań. Życie naprawdę nie jest aż tak skomplikowane, jak się nam wydaje. Akcja, reakcja.
Komentarze (19)
Piękny i melodyjny utwór!
maurycy, dzięki za opinię.
Ode mnie pięć i podziw dla techniki metaforycznego malowania uczuć.
Twoje wiersze zawsze mi się kojarzą ze śmiercią. Sama tę ' funeralność ' w nie wbijam, czy może jednak motyw ostatecznej rozłąki, samotności wpisujesz Ty. Jeśli się mijam z celem odautorskim, wybacz.
Tytuł - czasownik nie powinien, ale z treścią miniatury każe mi kojarzyć się z osobą, która już nie może obchodzić imienin. Peel sobie wyobraża, gdzie jest i co robi Ona.
Sen (wieczny), wspomnienia z dzieciństwa (łupinki kasztanów), później miękki niepokój (szeleszczące nietoperze w rynnach - ożywiony deszcz), ożywione kręgi fal podchodzące pod dzioby (inne już postrzeganie świata).
Ona, biały piasek na śpiącym dnie - bez słonecznych poranków (nieobecny dla niej trzask - oślepienie słońcem po obudzeniu), pięść - bo niezgoda na na to miejsce i wreszcie bezużyteczny krzemień, z którego nie da się wykrzesać iskierki życia w tej toni obojętnej już.
Tak mi się przeczytało.
Wiersz dotknął moich strun.
Pozdrawiam.
Wrotycz, miło mi czytać takie rozwinięcia wiersza.
Najlepsze!
Julka powróciła :)
Neuro pięknie o przemijaniu, osadowo kolorowo :)
kalaa, dziękują za wyrazistą opinię :)
Ładnie i jak zawsze z odrobiną smutku dla smaku.
Pozdrawiam.
Adelajda, "smutku do smaku". Dzięki za refleksje.
Dawno Cię nie było. Co słychać dobrego?
Dobrego słychać :) Kto pyta?
Jesteś szybszy od wichury. No jak to kto, stasiu pyta.
stachuwichura, miło mi, Stasiu.
Mi również jest miło, jednakże neurotyk zna Neurotyka ze starych lat :D
stachuwichura, mi wszystko to zagadka dla mnie :)
#mimo wszystko
No tak, Życie jest niewątpliwie zagadką dla nas wszystkich, inaczej nie byłoby tylu teorii i hipotez.
stachuwichura, prawdopodobieństwo potrafi rozwiać wiele hipotez i pytań. Życie naprawdę nie jest aż tak skomplikowane, jak się nam wydaje. Akcja, reakcja.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania