Głaz z marmuru? Raczej blok. Niewykluczone, że marmurowy chłód jest metaforą głazu. Nie wiem.
Ciężar dołu - dobre ujęcie, ale wieko wspomnienia jako powieka prozaicznego istnienia? Karkołomne spiętrzenie.
Głaz pasuje, bo jest bardziej skojarzeniowo ''ciężki''. Blok to może być; styropianu.
''prozaicznego istnienia''→ Na tym świecie, co z nas pozostanie... jeno atomy naszych ciał, bo w przyrodzie nic nie ginie.
Krótki tekst Szudraczowy→ co każe się zastanowić. Pozdrawiam→5
Komentarze (10)
Głaz z marmuru? Raczej blok. Niewykluczone, że marmurowy chłód jest metaforą głazu. Nie wiem.
Ciężar dołu - dobre ujęcie, ale wieko wspomnienia jako powieka prozaicznego istnienia? Karkołomne spiętrzenie.
Jadę w bezsensownej frakcji,
satysfakcji wspomnień
niegdysiejszego kierunku.
Zawsze po prostu - gdzieś :)
Freya Zakręcone i lepsze niż to moje powyżej. Dzięki. :)
pięć bardzo ładna miniaturka fajnie, że znów piszesz wiersze
Mar Nie piszę, to taki jednorazowy zryw. :)
Dzięki :)
No, bardzo spoko. Czyli w sumie jak zwykle. Nihil novi
Panie, bez szału. :) Wyszłam z formy. :)
Dzięki i pozdro. :)
Głaz pasuje, bo jest bardziej skojarzeniowo ''ciężki''. Blok to może być; styropianu.
''prozaicznego istnienia''→ Na tym świecie, co z nas pozostanie... jeno atomy naszych ciał, bo w przyrodzie nic nie ginie.
Krótki tekst Szudraczowy→ co każe się zastanowić. Pozdrawiam→5
Dekaos Taka dokująca refleksja. Poza tym, dzięki za pozostawienie swojej. :)
Dołująca*
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania