Glany

Glany w blasku gwiazd,

na ścieżkach losu stąpam,

między cieniami przemoc

w sercu się rozplata.

Każdy krok to opowieść,

szeptane tajemnice nocy,

w oczu głębi,

jak w bezkresnym niebie,

zapisuję ból i nadzieję.

Czasem stąpam w ciszy,

inny raz krzyczę z radości,

gdy świat wiruje,

a gwiazdy tańczą na wietrze.

Glany twarde,

wytarte walką,

kroczą po marzeniach,

aż kruszy się asfalt,

da się słyszeć echo smutku.

I mimo trudnych dróg,

z glanami na nogach,

tworzę nowy rytm,

wśród chaosu i piękna,

wciąż walcząc o jutro.