Grafomance

Teraz to ja jestem w oddali.

Lecz blisko cię no bo ty jesteś obok,

Tak bardzo obok że aż daleko .

Nie widzi nas nic a was całe chmary tłumów zepsutych. Na kartkach z krwi me słowa spisane żółcią zaplute są całe.

Jęczą tak w koło himery i trutnie jakieś czy mrówkojady niemiłe. Ziemio droga stań się mym domem nim niebo mnie z siebie wyrzuci. I tryskaj radością do koła. rozpukiem kości baw mnie miła . Bo ja to cię kocham. To i tyle i aż jest tobie. Więc bądź moją chociaż na chwilę.