gustigita paris

to jest dyskretnie rozwiane

zapach łąki pragnienie ciszy

właśnie dopasowałem smak wina

i nie musisz się spieszyć

kilka stron z Paryża

reszta to obłoki z pobliskiej wioski

uniesione stodoły oparami bimbru

i mały Montmartre

z kocią łapką na gardle

i poduszką wybudzonej wiosny

gdy grzechy snu się czerwienią

śpiewam kwiatami w rytmie motyla

melodię paryskiej nocy