Gwiazdka

Niebo nad Ziemią usłane gwiazdami

Mocno przytwierdzonymi do nieboskłonu

Pośród nich tylko jedna wyrusza w podróż

Jakby natchniona przemierza kosmos

W pewnym momencie zniża swój lot

Tym przemieszczaniem zaciekawiła wielu

Czyżby proroctwo miało się spełnić?

Zapowiadające przyjście Mesjasza

Jej śladem kroczy trzech mądrych Króli

Omijają wioski, miasta, bogate dwory

Przystanęli, kiedy zawisła nad stajnią

Widoczne jej droga dobiegła końca

Przez drzwi i szpary światło się sączy

Jasność wychodzi od dziecka w żłobie

Blask przegania nie tylko ciemność

Maleństwo jest boskie od narodzenia

Królowie składają pokłon, wręczają dary