haiku

kwitną zawilce

ptaki wplątane w niebo

ławka oddycha

 

~~~

 

mamy już wszystko

czy to nas nie zabije

ślady w popiele

 

~~~

 

zimny kubek dnia

dym jeszcze trzyma zapach

nikt nie otwiera

 

~~~

 

kwitną zawilce

w sercu pogorzeliska

oddycha popiół

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 2

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (2)

  • Tjeri 9 godz. temu
    Najbardziej haikowy w kontekście klasycznym jest pierwszy utwór. Trochę od klasyki oddala antropomorfizacja (ale nie dyskwalifikuje), ale jest kigo (zawilce), jest kireji (między drugim a trzecim wersem).
    Jako nowoczesne haiku już w ogóle jest super.

    Drugi utwór to już nie haiku, bardziej senryu.

    Trzeci, zaliczyłabym do haiku nowoczesnego, choć jest na granicy z senryu.

    Czwarty zaś, to dla mnie bardziej poetycka (ładna zresztą) miniatura bez ducha haiku. Bo w haiku, to jednak czytelnik odkrywa, zauważa kontrasty jakby z obserwacji. Nie dostaje przemyśleń na tacy.
  • Dusza_boli 6 godz. temu
    Tjeri, dziękuję za wnikliwe i życzliwe czytanie. Twoje uwagi dotyczące konstrukcji haiku oraz nadmiaru „dopowiedzeń” w czwartej miniaturze są bardzo cenne. Zgadzam się, że w ostatnim tekście narracyjność i interpretacja zaczęły dominować nad obserwacją obrazu, to raczej moja liryczna skłonność niż duch haiku. W zamyśle chciałam w tej formie przedstawić historię miłości. Wprowadziłam zmianę.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania