haptycznie

z pamięci dotyków ich chwil

dziś czulsza jestem

i drżeniem na samą myśl

 

na myśl samą.

 

że zbyt mało mnie we mnie

tej do kochań

a pragnień zbyt wiele

 

i gdy ty byle muśnięciem

wchodzisz mi pod skórę

pod czucie najbardziej

i z krwią albo tchnieniem

trafiasz do miejsc tylko twoich

tych serc rozproszonych

 

trochę mnie boli.

chcę więcej

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 8

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (13)

  • Andrzej B. dzisiaj o 7:31

    Piękny wiersz.

  • Roma

    Dziękuję :)

  • Szpilka dzisiaj o 8:14

    Tak inaczej o uczuciu.

    'że zbyt mało mnie we mnie
    tej do kochań
    a pragnień zbyt wiele'

    Podlir boi i się kochać, choć kochania pragnie. Ciekawie u Ciebie ¬‿¬

  • Roma

    To chyba częstsze niż myślimy...
    Dziekuję i miło Cię tutaj widzieć :)

  • Barmaria dzisiaj o 11:54

    pragnienia mogą być źródłem niepokoju serca

  • Roma

    Jeszcze jak...
    Dzięki za zajrzenie w wiersz :)

  • JagVetInte 9 godz. temu

    Przeszłość odbija się na teraźniejszości. I jest to zrozumiałe. I boli. I będzie. Pozostaje to, do czego jesteśmy stworzeni. Walka.

    Palić przeszłość.

  • Roma

    Dobrze gdy jest o co.

    Dzięki bardzo za zrozumienie. Wyczytanie.

  • Marabut 6 godz. temu

    Bo w bólu mym jesteś.....

  • Roma

    I bólem mym. I lekarstwem.

    Dzięki za wejście w tekst.

  • Dusza_boli 3 godz. temu

    Pięknie. Naprawdę pięknie.

  • Roma

    Dziękuję Duszo bardzo :)

  • piliery

    Ano pięknie. Cyfrowo (haptycznie / dotykowo), ale pięknie. Ładnie brzmi »mało mnie we mnie«, choć to motyw, który pojawia się w wielu piosenkach (np. u Sarsy). Trzeba przyznać, że miękka melodyka wiersza sprawia przyjemność w czytaniu, ale mam wątpliwość co do frazy: "do miejsc tylko twoich tych serc rozproszonych". Nie dociera do mnie. Inwersje niestety brzmią cokolwiek sztucznie – nie widzę dla nich uzasadnienia.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania