Harmonijna jedność ciał

W korytarzu nieumiarkowania

ściany szepczą dyskretną czerwienią.

W splątane myśli wikłam Cię bezwiednie

Płonąc żywym ogniem,

umykając cieniom.

Gorączka pragnień w szaleństwie,

słone oceany tworzy na mej skórze.

Dłonie, wargi wprawia w chaos ruchu,

nimi tak bezwstydnie tej świątyni służę.

Ciała jak metronom,

co odmierza zmysłom

tempo słodkich pieszczot...

W oszalałym pędzie

wspólny rytm znajdują...

Otulone sobą w nienasycenia

kochanków obłędzie...

A gdy rozbłyśnie w błękitnej eksplozji

pod powiek zasłoną spełnienie nieznane,

serca spętane wspólnej duszy przędzą utoną w przypływie czułości skąpane.

I zanim usta ust spragnione wiecznie

Znów zburzą tamy pragnień niebezpiecznych...

Przez krótką chwilę, zastępując gesty

zabrzmi harmonia słów

myśli bezdźwięcznych...