Hawana w mojej krwi

stałam się

twoim południem —

gdy niebo

pękało z żaru.

wargi —

granatowe winogrona

dojrzałe na słońcu

żeby cię otruć

albo ocalić.

moja sukienka

pamięta każdy dotyk

twojej niecierpliwości.

a ten samochód

to nasz ołtarz —

czerwony jak obłęd

i niebo nad nami —

niebo tańczyło,

bo wreszcie

musiało przyznać:

ta chwila

jest bogiem.