Heeej!

Na niebie słoneczko, na niebie się mieni

dziewczynę oblali - chłopak się ożeni!

Suszyli dziewczynę, witkami suszyli -

we swaty już wkrótce poślą do niej mili.

Dziewczyna, choć mokra i od witek w pąsach,

śmieje się, choć grozi, że chłopców pokąsa.

A ja leję wodę, bo leciwej pani

wypada w Śmigusa, pochlustać rymami.

I pomiędzy wersy włożyć to posłowie,

że i wiadro wody przyda się na zdrowie.

Że po takiej wodzie w Dyngusa wylanej,

ani chybi będzie dziecków kołysanie!

Heej!