herbata z jesienią w kostkach
kładą kostkę przed domem
i będzie chodnik ze środków
(...)
a tu jesień jak zawsze za wcześnie
i nogi w mokrym żwirze tracą stabilność
balans z pomocą parasola uczy
elastyczności
stare mantry dzwonią na larum
w kałuże że trzeba odświeżać
wspomnienia i kurtki
napisać remake i zaplanować
ocieplenie
nie marudzić że kostka - za późno
a jesień - za wcześnie
parasol - coraz starszy
a my wiatrem pisani na jednokierunkowej
do słońca do kości przemarzamy
Komentarze (9)
Na wszystko jest pora i czas
Nawet na wiersz z 20.09.2025...
Owszem, jest. Dziękuję
Grisza możesz zgłosić i po kłopocie.
TseCylia, pomyślałem, że to przeoczyłaś...
Ładne zakończenie "a my wiatrem pisani na jednokierunkowej do słońca do kości przemarzamy".
Dziękuję bardzo
Jesień nasza muza .Śliczny wiersz.
Bardzo dziękuję
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania