Hubka

Zwąchiwaliśmy się po zmroku

podtapiać najsłabszych,

ustalać hierarchię podpałek.

Kajoj nie łapał świetlików, nie był szanowany.

Wysoką Bożenę przechrzciłem na Drabina Miłości.

Przy Zdrowaś Mario oczy chodziły w szkodę.

Kipiałem, wychodziły z maminej grządki maciejki,

uciekały w świat, poza szczekania psów. Nie dalej

niż na krótko zaplatane kości, wygnieciony zapach.

(niemotom nie odpowiadam)