*** (i jak tu nie być nihilistą...)

i jak tu nie być nihilistą

kiedy w takiej sytuacji

filozofia jest w rozpaczach

pocieszeniem dla rogacza!

dostojewski, de beauvoir

piszą o mnie scenariusze

czytam, biorę nadgodziny

chryste, nie mam już rodziny!

pamiętam pierwszy tego widok

wracałem wtedy z biblioteki

i jakby wyszli - on i ona

spod dłuta michała anioła

ona - olimpia, wenus, gracja

i on - hefajstos, neptun, dawid

i ja, i za małe mieszkanie

i my i biedny schopenhauer

ach, zostałem więc krytykiem

by lać na ludzi wiadra żółci

chcesz pochwały całą stronę

idź - przekonaj moją żonę...