I kto wie? - Piosenka.

Nie poddam się, to jedyne

Co mogę, przysiąc Ci

Do ostatniej kropli

Krwi będę się bić

O to, co oni

Nazywają stertą bzdur

Dla mnie to na życie wzór,

Bo to nie sztuka władać słowem

Sztuką jest nie wstydzić się swoich słów,

Które nie zginą, one po cichutku

Swoim życiem zaczną żyć...

I kto wie, kiedy się w nich odrodzi

Chęć egzystencji wśród nas

Zapracowanych, umęczonych

Bytem ludzi,

Którzy lubią puszczać słowa na wiatr.

Nie poddam się, to jedyne

Co mogę obiecać Ci

Do ostatniego w piersi oddechu

Zamierzam się bić

O to, co dla nich

Jest zwyczajną stertą bzdur,

Ale dla mnie kochani

To stanowi na życie wzór,

Bo to nie sztuka władać słowem

Sztuką jest przyznać się do swoich słów,

Bo my często o nich zapominamy

A one swoim życiem, zaczynają żyć...

I kto wie, kiedy się w nich odrodzi

Chęć egzystencji wśród nas

Zapracowanych, umęczonych

Bytem ludzi,

Którzy lubią puszczać słowa na wiatr.

Nie poddam się, to ostania

Rzecz, jaką mówię, Ci

Ach kochany ty wyjedziesz, z miasta

A twoje słowa, swoim życiem zaczną żyć...

I kto wie, kiedy się w nich odrodzi

Chęć egzystencji wśród nas

Zapracowanych, umęczonych

Bytem ludzi,

Którzy lubią puszczać słowa na wiatr.