I przyszła

Kiedy wił się z bólu

Zalewał strugami potu

Kiedy już nie mógł przełknąć wody

Kiedy nie mógł złapać oddechu

Kiedy serce rozszalałe galopowało

Potem się zatrzymywało

Jakby już sił nie miało

Wyczerpane

PRZYSZŁA

choć trochę spóźniona

wymodlona

wygasiła obrazy

co przed oczami bezładnie latały

i nerwy jemu szarpały

gdy zamknęła oczy

temperaturę zmniejszyła

dotknęła czoła

i je schłodziła

wtedy się uspokoił

poczuł ulgę

gdzieś daleko odpłynął

do światła

w zaświaty

ostatni wydech wykonał

i skonał

otworzywszy usta

jakby się żegnając

07.02.2026 r.

Komentarze (8)

Bettina 2 godz. temu

Sokrates,

ja mam siẹ nie odzywac, moglabym jako kobieta, ale jestem już tak stara, ze sie odezwẹ.
Tytul Riposta

I otworzył usta Jakby siẹ żegnając.

Ja

Sokrates godzinę temu

"I otworzył usta Jakby się żegnając" - mam rozumieć że to z twojego wiersza? Możliwe że czytałem i wbiło mi się w pamięć. Mam nadzieję że się nie pogniewasz? Miłego dnia. Dzięki za wpis.

Bettina godzinę temu

Sokrates
Uwodzẹ Ciẹ 😉

andrew24 godzinę temu

...
o sobie zapominamy
emocjom ulegamy
natura ulgę daje
gdy z rowerem spacerem
się nie rozstaje
...
Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia

Sokrates godzinę temu

dzięki. Kiedyś jak miałem sprawne kolana też uwielbiałem jeździć rowerem.

andrew24 godzinę temu

Sokrates 🌻

andrew24 godzinę temu

Chodzenie chyba bardziej obciąża.
Pozdrawiam

Sokrates 18 min. temu

Jedynie po schodach jest największa trudność

I przyszła

Komentarze (8)

Napisz komentarz