Α i Ω życia

życie zaczyna się po raz pięćdziesiąty trzeci.

dzięki pięknemu wiosennemu słońcu, co znów świeci,

i dzięki ptakom, co o poranku chwalą świt swym głosem.

już łąki pokrywają się fioletowym wrzosem.

śniące dotąd drzewa koloru nabierają.

kwiaty pąki ukazują.

życie zaczyna się po raz pięćdziesiąty czwarty,

gdy ciepło do mieszkań leniwie się wtłoczy,

i gdy w oknach witają cieńsze zasłony.

życie zaczyna się po raz pierwszy i ostatni,

kiedy w ciemnej i głębokiej odchłani

zawita promyk światła, który poskleja resztki nadziei.