Ideał

Człowiek z mniemaniem, pomału,

ciągle szuka ideału.

Czasu nie liczy. Wciąż zwleka.

Czas mu przez palce przecieka.

 

Nie widzi, jak ślepy, tego,

iż życie nie wstrzyma biegu.

Kto chce utrzymać jego rytm,

nie z ideału rzeźbi byt.

 

Inaczej w leciech, na starość,

z żalem wspomni doskonałość.

Tę, do której ciągle dążył.

Bez skutku. A żyć nie zdążył.

Następne częściIdeał męskiego ciała*

Średnia ocena: 4.2  Głosów: 5

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (4)

  • Pan Buczybór 20.11.2016

    Bo kto ideału poszukuje
    Sobie życia drogę muruje.

    Słabe, ale pasuje. 5

  • Zdzisław B. 20.11.2016

    Nie będę oceniał, Buczyborze :)
    Dzięki.

  • NataliaO 20.11.2016

    Doskonale napisany wiersz sama prawda w nim zawarta, 5:)

  • Zdzisław B. 21.11.2016

    Miło, że się spodobał :)

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania