Ile razy jeszcze?

Ile razy się mi jeszcze zdarzy kogoś, kim nie jestem grać?

I pod maską przyjdzie mi znów schować, moją prawdziwą twarz.

Nawet nie wież jak to boli, spod maski patrzeć w oczy ci.

Bo dla ciebie jestem tylko, aktorką z planu drugiego.

I tylko z maską, jestem coś warta.

Ale dziś już koniec, rozpoczęła się walka.

Nadszedł czas by zrzucić maski swe.

Pora na bal wyjść i nie liczyć z tobą się.

Może wtedy na reszcie zrozumiesz, co straciłeś.

Lecz nie martw się, ja nie spojrzę już na ciebie.

Będę w swoim małym niebie.

Ile razy jeszcze mam, tak przychodzić na bal?

Żebyś cierpiał tak jak ja, z zazdrości serce swoje darł.

Byś zrozumiał, że bez maski, też człowiek może być kimś.

Ale ty tego nie zrozumiesz, bo ty masz maskę do gry.