Iluzja (wiersz)
W kręgu marzeń, ludzkich rozkoszy i dramatów
trwa iluzja rozwiewana w perspektywie czasu.
Oto gra losu, największych głupców i filozofów
uwikłanych w tanecznym kole z przemijaniem i wiecznością.
Oba przekleństwem niosą chmurą czarną
dla głupca nieszczęście i drogę marną.
A ten zaślepiony swą chorą namiętnością
pała niewolą dla duszy, dla ciała wolnością.
I jedno tylko widzieć chce i pragnie
- zatopić swe zmysły w rozkoszy oceanie.
Komentarze (4)
Muszę przyznać, że jak na początek twojej pracy pisarskiej bo tak chyba mogę to nazwać. To wiersz wyszedł fajnie.
5
Właściwie to koniec, bo już nie tworzę a tylko wstawiam tu wiersze, które napisałam 7 lat temu.
Gealach
Wielka szkoda, myślałam że piczątek sugerując się ilością wierszy.
No, podoba mi się ten wiersz. Zwłaszcza rymy, są boskie. Ogólnie ma fajny przekaz i ciekawą humorystykę :D Właśnie, los, jest iluzją. Mądrze i sprytnie, 5.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania