Impresjonizm poetycki

Impresjonizm w malarstwie charakteryzuje się przede wszystkim swobodnym użyciem koloru i światła. Malarze impresjoniści starali się uchwycić efekty świetlne i atmosferyczne, co przejawiało się w szybkich, impulsywnych pociągnięciach pędzla. Charakterystyczne dla tego stylu są także krótkie, rozwodnione kreski i punktowe nakładanie farby, co ma na celu stworzenie wrażenia ruchu i dynamizmu. Tematyka impresjonistycznych obrazów często dotyczyła scen rodzajowych, pejzaży oraz plenerowych portretów, a głównym celem artystów było uchwycenie ulotnych chwil oraz subiektywnych wrażeń. Impresjoniści stawiali również na swobodę w kreowaniu kompozycji i perspektywy, co sprawiało, że ich prace wydają się bardziej spontaniczne i intuicyjne. Przede wszystkim jednak, impresjonizm w malarstwie to odejście od dokładnego odwzorowania rzeczywistości na rzecz subiektywnego spojrzenia artysty na świat. 

Impresjoniści koncentrowali się na oddaniu emocji, atmosfery i natychmiastowego wrażenia, dlatego ich prace często cechują się delikatnymi kolorami, rozmytymi konturami i nietypowym użyciem światła. Obrazy tych artystów często przedstawiają wydarzenia codzienne, pejzaże, ludzi w ruchu i chwile ulotne, co sprawia, że ich prace są niezwykle atrakcyjne dla widza

Dla mnie są bardzo atrakcyjne.

Wydaje mi się, że impresjonizm ma dużo wspólnego z pisaniem poezji. Oba te działania, a więc pisanie i malowanie są bardzo podobne i można je przyrównać. Oba te zagadnienia mają ze sobą wiele wspólnego.

Pisząc poezję jestem pod wpływem chwili. Jestem pod wpływem impulsu, który gdzieś tam zapalił światełko, do którego dążę. To są te tak zwane: chwile jak płomień. Nazywam je tak od dawna nie bez przyczyny. One się we mnie zapalają. Są jednak krótkotrwałe, lapidarne, zwięzłe, nieznaczne jakby wcale ich nie było. To krótkie migawki. Na sekundę lub dwie pojawią się przed oczami, a potem znikają w roku zapomnienia. Zwykle nie wracają ponownie. Są jednostkowym wydarzeniem. Takim jedynym w swoim rodzaju. Aż serce czasem boli, że są takie krótkie. Muszę się więc spieszyć, aby ująć je w słowa i zapisać gdzieś na uboczu. Inaczej stracę je na zawsze, a tego bym nie chciał. Obiecałem sobie kiedyś, że nigdy już nie zmarnuję żadnego słowa.

I tego staram się trzymać.

Impresja to dosłownie ulotne wrażenie. To także odciśnięcie i odbicie. Myślę, że poezja też taka jest.