innochodziec

czasem nie bierzemy niczego poza słowami

półwolni grafomani od wypiski do wypiski

zaciągałem się przez postawiony kołnierz

wiatrem rozpuszczonym do ścinania oczu

które wypatrując niezgubionego

miały to szczęście szukać

pośród brutalnie parowanych gołębi

fastrygujących niebo z biciem kościelnego dzwonu