ISKIERKA
Nie w nikim serce nie bije
Próżno iskierka w duszy świeci
Bo życie w pustce tak się żegna
A samotność już nie przestaje dręczyć mnie
Opuszczona, porzucona jak to mówią...
Oprawiona bólem cierpienia rzęsy
Pragnienie śmierci wciąż we mnie postępuje
By w końcu zakończyć ten ból i cierpienie
Czy gdzieś tam w dalekiej przyszłości
Będzie ktoś, kto zechce podać mi rękę
Odblaskiem radości i nadziei zainspiruje
Odpędzi cienie z mojego życia zamętu
Lecz póki co, zostaje mi pustka
I samotność jakaś dziwna
Tęsknota co dziennie po duszy spływa
A ja ze łzami w oczach znowu się meczę
i pytania co ze mną będzie dławią mnie wraz z nadchodzącym latem
Komentarze (1)
Rozstrzelałeś dość mocno ten tekst - nie wiem, czy wpływ miał na to fakt, że pisałeś go pierwotnie gdzie indziej. Treściowo... maksymalnie prosto. Oczywiście, prostota nie jest zarzutem - są różne odmiany poezji. Jednak... czegoś brakuje, żebym mógł przystanąć na dłużej. Niemniej, chętnie poczytam inne Twoje rzeczy. Pozdrawiam! :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania