Iskierka nadziei

Iskierka nadziei tli się w umyśle

Wciąż w mroku skąpanym przeszłością

Gdzie uczuć i pragnień tyczy się ściśle

Nie zdaje się dążyć za mądrością

Tam otchłań rozpaczy

Tam bólu zwątpienie

Czy dostrzeże zobaczy

Lęk przed zranieniem

Myśl jedna jednak już tu się mota

To w jedną to w drugą stronę

Jest tak wyraźna że nawet idiota

By jej włożył na głowę koronę

Już nie kuleje już chodzi żwawo

W pogoń rusza ku górze

By stoczyć tam walkę krwawą

A ja zwycięstwo jej wróżę

Jak dzieci w szkole wątpliwości milkną

Gdy zaś wchodzi dyrektor i huczy

Że malizną byli i będą

I że życie najlepiej nauczy

Tedy już zza okna zerka rozterka

Twardym wzrokiem mierzy i dzieli

A na stole posępna salaterka

Z mym sercem skąpanym w kleju bieli

Cóż począć gdy serce nie sługa

Tam leży gdzie chce nie gdzie kazano

I sobie tylko znany żywot mi struga

Co rusz strzelając w kolano

Lecz jest iskierka której nie sposób

Zostawić samej sobie na lodzie

I ile bym miał nie wyrwać włosów

Stawiam krok ku nowej przygodzie

Pełen obaw i lęków pełen straconej nadziei

Dziś tylko kaleką ręką gładzę lico

Co w księżyca blasku tak uroczo się mieni

I wrażeń spragnione jest miłą różnicą

Czy los czy Bóg woła z wyciągniętą dłonią

Jakbym to widział jak żywa

Jak odgarnia włosy nad mą skronią

Jak mnie nieśmiało podrywa

Czy spotkałem anioła czy cierpiał będę

Tego nie dane mi wiedzieć

Czy to losu koleje zesłały przybłędę

By znów bezczynnie posiedzieć

Jedno wiem jednak nie będzie łatwo

Czekają trudy smutki i znoje

A iskierka ma przez sztorm płynie tratwą

I już się niczego nie boję