istnienie

Z każdym dniem

Jest ze mną coraz gorzej

Bo siedząc samemu

W izolatce

Stworzonej z moich uczuć

Powoli duszę się

Wariuję

Z każdym krokiem

Czuję się mniej silny

Bo skazany jestem

Na myślenie

Bez przerwy muszę słuchać

Tych demonów

Ich szeptów

Z każdym mrugnięciem

Widzę mniej kolorów

Tak jakby smutki

Barwiły świat

Na czarno i biało

Na kolory

Życia

Z każdym oddechem

Mam ochotę się poddać

Bo nie chcę trwać

Na świecie

Za bardzo boli mnie

Istnienie

*wracam po przerwie, ktokolwiek tęsknił?