I.Z.A

I.Z.A

Iza...schowana w starej szufladzie,

myśląc na migi sumieniem z ćwierci...

Iza ucieka po promenadzie.

Iza się zgubi na prostej śmierci.

Bo wkoło życie idzie ciekawie,

tnąc pleonazmem martwego trupa.

Iza schowana, a wokół pawie.

Iza nadchodzi, tonie szalupa.

Iza...denatem w starej szufladzie,

gnijąc na migi sumieniem z ćwierci.

Ogon skulony w rychłej poradzie,

co się spóźniła na prostej śmierci.