Izolatka

podobno gdy Bóg zamyka drzwi otwiera drugie

jednak dla mnie wredne aniołki zrobiły wyjątek

siedzę spętany myślami o popełnionych zbrodniach

krzyczę z cierpienia wniebogłosy bo nie mam knebla

bolą mnie wszystkie kości które można złamać jak ludzi

dosłownie i w przenośni gdy przebiją skórę i mięśnie

po agonii pozostaną blizny oraz purpurowe rany

pomimo bólu drzwi dalej będą na zawsze zamknięte