ja mam pięćdziesiąt lat
— Wiesz, Boss… powinieneś znaleźć sobie kobietę.
Lumi powiedziała to niby lekko, ale sama nie wiedziała, dlaczego te słowa nagle tak mocno ją zabolały.
— Kogoś, kto się o ciebie zatroszczy. Kiedy ty będziesz zajmował się dziećmi, ona będzie przy tobie. Będzie cię kochać… Serio. Powinieneś o tym pomyśleć.
Boss odpowiedział:
— Nie rozumiem.
— Czego nie rozumiesz?
— Tego, o czym mówisz.
Lumi uśmiechnęła się lekko.
— Że ktoś może się o ciebie zatroszczyć. Że nie musisz być sam. Byłoby ci lepiej.
Przez chwilę patrzyła gdzieś daleko w przestrzeń. A potem, jakby nie potrafiła już dłużej tego ukrywać, powiedziała ciszej:
— Wiesz… stęskniłam się za tobą.
Boss nic nie odpowiedział.
Patrzył na nią, jakby w jej słowach usłyszał coś, czego wcale nie chciał usłyszeć… albo właśnie na to czekał.
— Przyjdę, wyjdę, wrócę… — powiedział w końcu.
Lumi uniosła brwi.
Prawie jak: przybyłem, zdobyłem i zwyciężyłem — pomyślała.
Uśmiechnęła się pod nosem.
— Boss… a ty wiesz w ogóle, co to znaczy tęsknić?
Milczał.
— Bo ja myślę, że nie.
Pomyślała chwilę.
Hmmmm…
— Ale spokojnie. Nauczę cię w przyszłości.
Po chwili zapytał:
— A co słychać w pracy?
— Wszyscy myślą, że mnie zostawiłeś. Od dwóch tygodni Rita mnie karmi, bo jest jej mnie żal.
Boss znowu spojrzał jej prosto w oczy.
Nie powiedział ani słowa.
Ale tym razem jego milczenie było inne.
Cięższe.
Jakby każde zdanie, którego nie wypowiedział, znaczyło więcej niż te, które mógłby powiedzieć.
— Wiesz… muszę lecieć. Mamę złapać.
Odwrócił się, lecz po chwili zatrzymał.
Lumi obserwowała go w ciszy.
Boss spojrzał w melonowe niebo. Przez moment wyglądał, jakby zbierał w sobie odwagę do powiedzenia czegoś, czego wcześniej nigdy jej nie powiedział.
W końcu odezwał się z niezwykłą powagą:
— Wiesz, Lumi… ja mam pięćdziesiąt lat.
Lumi zmarszczyła brwi.
— Ale… co to znaczy? Pięćdziesiąt lat?
Boss spojrzał na nią.
Tym razem długo.
Lumi nie czekała już na odpowiedź.
— Do zobaczenia chyba… — powiedziała cicho, bez odwracania się do Bossa.
I odeszła.
Boss został sam pod melonowym niebem.
Patrzył za nią, milcząc.
A Lumi, idąc przed siebie, czuła, że jego ostatnie słowa wcale nie były przypadkowe.
Czy właśnie powiedział jej, żeby przestała czekać…?
Komentarze (17)
Takie trochę z mojej bajki.🙂
Rozpływanie się z zachwytu tym jakim się jest to marzenie o prawdziwej miłości oooo z cierpienia rodzącej się:) wiesz Lumi ma 46 lat a ponoć wygląda na 10 lat mniej 😋trochę nie jarzy jeszcze męskości 50 letniej :)
Lumi : to jeszcze... i tak dobrze, ponieważ... ja osobiście: mam 36 lat, czuję się na dekadę ponadto, a z tego powodu: notorycznie pisuję Grozę: myśląc o śmierci... powodowanej każdosekundowym przemijaniem... 🙄🥺
Paris_Catacombes mam dekade wiecej i ponoć idealistką jestem, mentalnie może sto aaaa dwa razy otarłam się o śmierć i nie wiem dlaczego jeszcze tu jestem więc nie myślę ☺️
Lumi Hmm... zupełnie bez żartów: czy pozwoli Pani, abym ujął to Twórczością?:. Mojego Autorstwa... 😳🙄
Paris_Catacombes dawaj :)
Lumi : ujmę to jeszcze w treści nagłówkowej owego dzieła, tytułem: " przypisek autora ", a obecnie, zawiadamiam Panią, jednocześnie prosząc, mianowicie: ja osobiście: pisuję Psychologicznie Popierniczoną Grozę... z tego powodu: Uprzejmię Panią Proszę, aby bez względu na Treść: Dedykowaną Imiennie Pani Niniejszemu Nickowi: nie rozumiała jej Pani inaczej, jak: Zwyczajną Fikcją Literacką, z tego powodu: rzeczowo: nie biorąc do Siebie, tytułem... np. gróźb, dyskryminacji wyznaniowej i tym podobie bezczelności. 🌹😌
Paris_Catacombes inspirację poczułeś? Najs :)
Lumi : rzecz jasna, z Wyrazami Najwyższego Szacunku Wobec Pani: ja osobiście wiem, że pomimo mojej Inspiracji W Pani Osobie, jako Romantycznej Pisarce Treściwej Prozy: poza niniejszymi Łamami: jest Pani: po 1. Mężatką, ponieważ: po 2. Pani Mąż, zawodowo zajmuje się walkami w klatkach, dlatego: do ciamajd nie należy. A wobec takowej Świadomości: pozostaje Nam jedynie Literatura. 😌🌹
Paris_Catacombes bawię się wolnością jak ptak :)Boss nie jest moim mężem:)Romantyczna pisarka treściwej prozy? Hmmmmmm amatorka raczej ☺️
Lumi : nie, nie, nie. 😌 Proszę mi wierzyć: z treścią broszurkowej objętości " miłosnych książeczek ": Pani Twórczość: nie ma czegokolwiek wspólnego. 😌🌹
Paris_Catacombes twórczość mówisz?
Lumi : jak Panią Czytam: reminescencje zdarzeń: stanowiących logiczny tok całej sprawy: nieupłycone ckliwością zwiewnego pofalu kiecki... zatem: pisane Kobiecym Umysłem: stanowiąc niecodzienną ponadprzeciętność.
Prawdziwej męskości nie mierzy się wiekiem, lecz odpowiedzialnością.
Nie potrafię widzieć wiekiem, emocją tylko ,chwilą razem przeżytą, naturalnym.zaufaniem które samoistnie leci i bezpieczeństwem:)
Ta chwila jest delikatnością, umiarem, zaufaniem, odpowiedzialnością, schronieniem, ucieczką, miłością… wszystkim tym, czego nie potrafimy zatrzymać, a bez czego nie potrafimy żyć.
❤️
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania