Ja nic nie mogę
męczę się niepomiernie
ciężką przeżywam trwogę
wszystko zależy ode mnie
a ja nic nie mogę
napinam się i stękam
wzbieram siły me mnogie
lecz wszystko to zaraz pęka
a ja znowu nie mogę
świat się toczy i kręci
wciąż znajduje gdzieś drogę
cóż że wszystko mnie nęci
jeśli ja nic nie mogę
rezygnuję już z chcenia
bardziej wolę dać nogę
ja już nie chcę pragnienia
ale ja nic nie mogę
Komentarze (6)
Usmialam się... domowe przedszkole.
Ten śmiech bardzo mnie cieszy! Dziękuję za komentarz.
Podoba mi się ?
Bardzo się cieszę! Dziękuję.
Fajny wiersz.
Dziękuję.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania